Mustafa Sağlam

Kaç yaşlarında...

Kaç yaşlarında olduğumu hatırlamıyorum. Belki altı, belki yedi. Ama bildiğim bir şey var, daha babam ölmemişti.

Ütük çimeninde çimen parçalarından ve taşlardan  göl yapardı büyükler, seyrederdi küçükler. Yeterince su topladığına inanıldığında da  dalardı bizim uşaklar çamurlu suya. Sonra da ufak uşaklara sıra gelirdi.
Biz daha ne olduğunu anlamadığımızdan  suya nasıl gireceğimizi bilemezdik.

Yine böyle bir ütük akşamına doğru büyükler yüzmeyi bitirdikten sonra gittiler. Yanımda kimlerin olduğunu anımsamıyorum ama biz de soyunduk girdik çamurlu gölümüze. Akşama az kalmış herkes  hayvanlarıyla birlikte köyün yolunu tutmuştu. Ben giyinememiş ama yanımdaki arkadaşlarımın gittiğini anlamış, ağlamaya başlamıştım.
Biraz sonra Şakir Abim benim yanıma gelmişti. Sonrasını ve eve nasıl geldiğimizi anımsamıyorum. Ama, üşütmüş olduğumu ve babamın yöntemleriyle tedavi olduğumu anımsıyorum. Günlerce evden çıkamamış ama yaptığım işin pişmanlığını oyundan uzak kaldığım için unutamıyorum.

Bu davranışımın izlerini halen taşımaktayım.